Rozdział 73 – Droga księżyca i jego cykle
- A po tej ustawie prawa słońca pokazano mi prawo dotyczące księżyca: jak się porusza i jak jego okres jest zgodny z rokiem, i jak wszystkie lata są zgodne z ich liczbą i miesiącami.
- Uriel, święty anioł, który jest przewodnikiem wszystkich, pokazał mi wszystko, i napisałem to, jak mi pokazał, wszystkie ich czasy tak jak są, miesiąc po miesiącu, wszystkie ich wyjścia.
- A jego wschody i zachody są jak wielkie światło – czasem wstępuje, czasem zachodzi; w tych dniach przez trzydzieści dni wstępuje przez bramę wschodnią i zachodzi regularnie przez bramę zachodnią.
- I w niektóre z nich (dni) jest w bliskości wielkiego światła, a w niektóre z nich pozostaje od niego oddalone.
- Przez pięć lat słońce ma trzysta sześćdziesiąt cztery dni, księżyc natomiast ma dwieście pięćdziesiąt cztery dni przez pięć lat, wynosząc w sumie tysiąc dwieście siedemdziesiąt dni przez pięć lat; przez pięć lat ma zatem trzydzieści dni mniej niż słońce.
- A księżyc przez pięć lat kończy pięćdziesiąt miesięcy, ale nie kończy ich według liczby dni słońca, gdyż każdy miesiąc ma dwadzieścia dziewięć i pół dnia.
- A księżyc na początku swojego miesiąca pojawia się na niebie i staje się dla was widoczny dokładnie w tej samej postaci, jaką ma w dzień, gdy powstaje.
- I przez siedem dni rośnie, stając się coraz większym, aż do pełni swego światła.
- I potem powoli schodzi ze światła, aż przez czternaście dni kończy się jego światło.
- A w trzynastym dniu powraca do swej pierwotnej postaci, w której pojawił się po raz pierwszy.
- A po tych pełnych miesiącach księżyc znika i znów zaczyna od nowa, przechodząc przez te same bramy.
- I w nocy księżyc świeci siedem razy jaśniej niż słońce, ale w dniach nie świeci.
Poprzednie kazanko
Następne kazanko









Pingback: Czy Księga Henocha jest Słowem Bożym? - Wszetecznik.pl
Jakub Górski
Zdecydowanie TAK!!!
Zenobiusz
Pozytywnie oceniam dzieło