Rozdział 71 – Dwie wcześniejsze wizje Henochowe

1. I stało się po tym, że duch mój został przeniesiony,
   i wzniósł się do niebios;
   i ujrzałem świętych synów Boga.
   Depcali po płomieniach ognia;
   ich szaty były białe,
   i ich oblicza lśniły jak śnieg.
2. I ujrzałem dwa strumienie ognia,
   i światło tego ognia lśniło jak hiacynt;
   i padłem na twarz przede wszystkim Duchem.
3. I anioł Michał – jeden z archaniołów – ujął mnie za prawą rękę,
   i podniósł mnie i poprowadził przez wszystkie tajemnice,
   i objawił mi wszystkie tajemnice sprawiedliwości.
4. I pokazał mi wszystkie tajemnice krańców nieba,
   i wszystkie komnaty wszystkich gwiazd i świecących ciał,
   skąd wychodzą przed oblicze świętych.
5. I przeniósł duch mój do nieba niebios,
   i ujrzałem tam jakby strukturę zbudowaną z kryształów,
   i między tymi kryształami języki żywego ognia.
6. I duch mój ujrzał opasanie, które otaczało ten dom ognia,
   i po jego czterech stronach były strumienie pełne żywego ognia,
   i otaczały ten dom.
7. I wokół były Serafini, Cherubini i Ofanini,
   którzy nie śpią i strzegą tronu Jego chwały.
8. I ujrzałem aniołów nie do zliczenia,
   tysiąc tysięcy, i dziesięć tysięcy razy dziesięć tysięcy,
   obchodzących ten dom.
   I Michał, i Rafał, i Gabriel, i Panuel,
   i święci aniołowie ponad niebiosami,
   wchodzili i wychodzili z tego domu.
9. I wychodzili stamtąd Michał i Gabriel, Rafał i Panuel,
   i liczne święte zastępy bez liczby.
10. I razem z nimi Głowa Dni, przy Nim głowa biała i czysta jak wełna,
    a Jego szaty niewypowiedziane.
11. I padłem na twarz; cało moje rozluźniło się,
    i duch mój został przemieniony;
    i zawołałem głośnym głosem
    z duchem mocy,
    i błogosławiłem, i wielbiłem, i wywyższałem.
12. I przyszedł do mnie anioł i pozdrowił mnie głosem,
    mówiąc: „To jest Syn Człowieka, który narodził się do sprawiedliwości,
    a sprawiedliwość mieszka w Nim;
    i sprawiedliwość Głowy Dni nie opuszcza Go.”
13. I spojrzałem, i ujrzałem Go,
    i Jego chwała była ponad wszelką chwałę;
    i stał na tronie chwały,
    a wszyscy święci błogosławili i wywyższali Jego imię.
14. I usłyszałem głos tłumu licznego,
    mówiącego: „Błogosławiony jest On przed Panem od wieków!”
15. I spojrzałem, i ujrzałem Rękę, która wyciągnięta była ku Niebu,
    a obłok wszedł, i zasłonił Mu twarz
    i zasłonił Jego chwałę.
16. I ujrzałem trony przygotowane,
    i zasiadających na nich archaniołów,
    i wszystkie duchy Sądu urzeczywistnionego,
    które są tam przygotowane.
17. I rzekli do mnie:
    „To jest Syn Człowieka, którego wymieniłem wcześniej;
    on panuje nad wszystkimi mieszkańcami niebios
    i wszystkimi tymi, którzy mieszkają na ziemi;
    i Jego imię będzie wywyższone na wieki wieków.”