Rozdział 9 – Modlitwa archaniołów za ludzkość

1. Wtedy Michał, Uriel, Rafał i Gabriel spojrzeli z nieba i ujrzeli wiele krwi przelewającej się na ziemi, i całą nieprawość, która była popełniana na niej. I rzekli jeden do drugiego:
2. „To jest głos ich wołania: ziemia pozbawiona jest mieszkańców i głos ich lamentu wznosi się aż do bram nieba.”
3. I rzekli do Świętego Nieba:
4. „To Ty jesteś Panem panów, Bogiem bogów, Królem królów, tron Twojej chwały trwa przez wszystkie pokolenia świata, i Twoje imię jest święte i chwalebne na wieki wieków.
5. Ty jesteś błogosławiony i chwalony.”
6. „Ty stworzyłeś wszystko i władza nad wszystkim jest w Twoich rękach; wszystko jest jawne przed Tobą i widzisz wszystko – nic nie może się przed Tobą ukryć.”
7. „Zobacz, co uczynił Azazel: jak nauczył ludzi wszelkiej nieprawości na ziemi i odsłonił światu wszystkie tajemnice, które były zachowywane w niebiosach.”
8. „Semjaza, któremu dałeś władzę nad towarzyszami, nauczył ich zaklęć.”
9. „I oto kobiety rodziły olbrzymów, i cała ziemia została napełniona krwią i nieprawością.”
10. „A teraz oto dusze zmarłych wołają i wznoszą się do bram nieba, i ich jęki wstępują, nie mogąc zaznać sprawiedliwości.”
11. „A Ty wiesz wszystko, zanim się stanie; Ty to widzisz i pozwalasz im działać tak bezbożnie, i nie mówisz nam, co mamy z nimi uczynić w sprawie ich postępowania.”