Rozdział 24 – Siedem gór i drzewo życia

1. I stamtąd poszedłem na inne miejsce ziemi, i on (anioł) pokazał mi górę ognia, która płonęła dniem i nocą.
2. I udałem się na nią i zobaczyłem siedem wspaniałych gór, które były wszystkie inne niż wszystkie inne góry na ziemi.
3. Z nich wychodziły pachnące drzewa, i było tam mnóstwo wonnych roślin, i między nimi był drzewo, którego zapach przenikał ponad wszelką woń.
4. I jego liście, i jego kwiaty, i jego drewno nigdy nie więdły – jego owoc był piękny, i przypominał winogrona palmowe.
5. I powiedziałem: „Oto cudowne drzewo! Piękne jest jego widzenie, a wygląd zachwyca.”
6. I odpowiedział mi święty anioł Rafał, który był ze mną, mówiąc:
7. „To jest drzewo mądrości, z którego starożytny ojciec i matka, którzy byli przed tobą, jedli, i poznali dobro i zło.”
8. „A jego owoce nie będą jedzone ponownie, aż do czasu, gdy przyjdzie Święty – Wielki, Wieczny – i wtedy zostanie dane sprawiedliwym i wybranym.”
9. „Jego owoc będzie dany jako pokarm wybranym; będzie przesadzony do miejsca świętego – do świętej ziemi, do przybytku Pana, Króla wieków.”
10. „Wówczas będą się nim radować święci i wybrani, jego owoce będą służyć życiu, a jego duch rozleje się na nich.”
11. „Drzewo nie będzie mogło rosnąć w tym świecie, lecz tylko w miejscu świętym, przy mieszkaniu Boga.”
12. „Nie będzie się nim karmić żaden grzesznik, bo grzesznicy nie będą godni jego owocu.”