Rozdział 89 – Wizja historii Izraela od Adama do epoki mesjańskiej

1. I ponownie widziałem sen, i oto widziałem niebo, że było pochylone i opuszczało się na ziemię,
2. i gdy spadło, ujrzałem, że powstała krowa; a z niej wyszła cielica, a z niej wyszły wiele krów, które przypominały ją i podążały za nią.
3. Ta pierwsza krowa wyszła od Pana owiec, i stała się dzikim bykiem, i rządziła nad mnóstwem innych byków.
4. I widziałem, aż wszystkie rodzaje bydła zgromadziły się razem w jednym miejscu.
5. I ujrzałem, że zaczęły uderzać się nawzajem, i pożerać się nawzajem, a ziemia zaczęła krzyczeć.
6. Potem podniosłem oczy jeszcze raz ku niebu i zobaczyłem wiele gwiazd, jak one zstępowały i upadały na ziemię,
7. i zaczęły się mieszać z bydłem i łączyć się z nim, i rodziły sobie cielęta.
8. I znów zobaczyłem je, że zaczęły się ranić nawzajem, pożerać i zabić się nawzajem, a ziemia zawołała głośno.
9. Potem podniosłem oczy jeszcze raz ku niebu i ujrzałem w wizji: oto przybył człowiek, i mieszkał pośród tych cieląt, i uczył je; i to było zwierzę o wielkiej postaci, mające skrzydła, lecące nad cielętami i unoszące się ponad ziemią; i widziałem, że wszystko to opuściło ziemię i poleciało na południe.
10. I widziałem, że zostały zniszczone przez ogień i wodę, a ziemia została oczyszczona.
11. I ujrzałem, że po nich narodziły się nowe byki, białe, a jedna z nich była czarna, a druga czerwona.
12. I pierwsza z nich wzrosła, i sprawowała władzę nad pozostałymi.
13. I widziałem, że błyskawica uderzyła w czarną bykę i zabiła ją.
14. I pozostałe byki zaczęły się mieszać z owcami, i zrodziły wiele owiec.
15. I widziałem, że jedna z owiec była wywyższona ponad inne, i stała się baranem, i ten baran stworzył wiele innych baranów i poprowadził je.
16. I te barany zaczęły paść owce i je ochraniać.
17. I ujrzałem, jak wilki napadły owce z wielką wrogością, ale barany walczyły przeciwko nim i zwyciężały.
18. A Pan owiec patrzył i cieszył się, że owce zostały obronione.
19. I posłał barana, który miał przemówić w Jego imię do tych owiec i nauczyć je.
20. I wiele owiec przyszło do tego barana i zaczęło słuchać jego głosu.
21. I baran nie przestał mówić, a jego głos stał się silny i potężny.
22. I ujrzałem, jak Pan owiec nadał baranowi miecz i pałkę pasterską.
23. I baran udał się do wilków i zaczął z nimi walczyć, i wilki były rozproszone.
24. I owce znowu były spokojne i paśly się bez strachu.
25. A baran zamieszkał między nimi i paśł je w sprawiedliwości.
26. I powstała nowa owca, czysta i błyszcząca, i wielu podążało za nią.
27. I ujrzałem, jak niebo zostało otwarte, i zstąpił anioł Pana, aby prowadzić owce.
28. I baran, który prowadził owce, zstąpił do doliny ciemności i zniknął.
29. I wiele owiec zaczęło go szukać, i zawołały z wielkim smutkiem.
30. I ujrzałem, jak Pan owiec znowu wysłał anioła, który wzbudził innego barana, by ich prowadził.
31. I baran ten poprowadził je i zbudował dla nich dom.
32. I wszystkie owce weszły do tego domu i znalazły odpoczynek.
33. I wilki nie miały już mocy, by je pożerać.
34. I miecz Pana spadł na wilki i je zniszczył.
35. I powstał nowy czas, w którym owce żyły w pokoju i sprawiedliwości.
36. I nie było już żadnego, kto by je krzywdził.
37. I Pan owiec mieszkał z nimi i radował się ich obecnością.
38. I ujrzałem, że wszyscy wrogowie owiec zostali zniszczeni i usunięci z ziemi.
39. A owce wzniosły oczy ku niebu i wychwalały swojego Pana.
40. I tak zakończyła się wizja historii owiec i ich wrogów.
41. I widziałem, jak ustanowiono sędziów nad owcami i wilkami, i było to w czasach, gdy liczono ich uczynki.
42. I księgi zostały otwarte przed Panem owiec, i pokazano czyny pasterzy i wilków.
43. I osądzono pasterzy, a ich czyny zostały ujawnione przed wszystkimi.
44. I widziałem, jak przygotowano dla nich miejsce kary.
45. I wszyscy sprawiedliwi ujrzeli to i radowali się.
46. I pasterze zostali odprowadzeni do piekła, a ich miejsce było w otchłani.
47. I ziemia oczyściła się z ich obecności.
48. I Pan owiec zatwierdził nowego pasterza, który miał ich prowadzić w sprawiedliwości.
49. I dał mu pałkę pasterską, i umocnił go mocą.
50. I owce zaczęły podążać za nim, i nie zbaczały z jego drogi.
51. I ziemia znów wydała owoce, a niebo dawało deszcz w odpowiednim czasie.
52. I wszystko żyło w pokoju i obfitości.
53. I wilki i drapieżne ptaki nie miały już mocy nad nimi.
54. I baran prowadził je, i był dla nich światłem i przewodnikiem.
55. I ujrzano świątynię Pana wzniesioną na ziemi.
56. I sprawiedliwość zamieszkała pośród nich, i nie było już zła.
57. I Pan owiec zamieszkał w tej świątyni.
58. I cała ziemia napełniła się świętością.
59. I nastał dzień, gdy niebo i ziemia były odnowione.
60. I wszystko, co było skażone, zostało oczyszczone.
61. I widziałem, jak została otwarta księga życia.
62. I wpisano tam imiona sprawiedliwych, a grzesznicy zostali wymazani.
63. I przyszedł Syn Człowieka, aby osądzić świat w imieniu Pana.
64. I wilki, pasterze i kruki zostali potępieni.
65. A owce śpiewały i wielbiły Imię Najwyższego.
66. I ziemia stała się rajem, a ludzie żyli w zgodzie.
67. I świątynia nie miała już muru, bo Pan był ich światłem.
68. I sprawiedliwość królowała, a grzech nie miał miejsca.
69. I baran, który został wybrany, pozostał z nimi na wieki.
70. I wszystko stworzenie oddało chwałę Panu owiec.
71. I nastał pokój, którego nie zakłóci nic.
72. I ziemia już nigdy nie wyda dzikich bestii.
73. I wszyscy zostali przemienieni i odzyskali pierwotną chwałę.
74. I Pan owiec powiedział: “To jest dzień mojego miłosierdzia.”
75. I nowa księga została otwarta: księga dziedzictwa sprawiedliwych.
76. I dano im Królestwo, które nie przeminie.
77. I radowali się w Panu, i Pan radował się w nich. Tak zakończyła się przypowieść Henocha.