Rozdział 3 – Znaki czasów ostatecznych i wybranie Izraela
1. Oto jakie będą znaki: nadejdą dni i wielka trwoga ogarnie mieszkańców ziemi; dziedzina prawdy zostanie ukryta, a ziemia wiary będzie bezpłodna.
2. Niesprawiedliwość rozmnoży się bardziej niż to, co widziałeś i o czym słyszałeś.
3. Kraj, który teraz widzisz spustoszony i zrujnowany, będzie panował, a ziemia stanie się pustynią.
4. Jeżeli Najwyższy zachowa cię przy życiu, ujrzysz ziemię wstrząśniętą po trzech miesiącach; słońce nagle zabłyśnie w nocy, a księżyc za dnia.
5. Krew popłynie z drewna, kamień przemówi, ludy zostaną wzburzone, a gwiazdy będą spadać.
6. Wtedy będzie panował ten, którego mieszkańcy ziemi się nie spodziewali, [a ptaki będą się przenosić].
Przypis translatorski
Końcowy człon o przenoszeniu się ptaków należy do tekstu ujętego przez Basseta w nawias jako niepewny w tym miejscu.
7. [Morze Sodomy wyrzuci ryby i nocą wyda odgłos nieznany wielu]; wszyscy usłyszą jego głos.
Przypis translatorski
Początek wersetu jest uzupełnieniem: brak go w tekście etiopskim, lecz występuje w wersji łacińskiej, syryjskiej i jednej arabskiej.
8. W wielu krajach nastanie zamęt; często będzie ukazywał się ogień; zwierzęta pustyni opuszczą swoje krainy, a kobiety [w czasie miesięcznego krwawienia] będą rodzić potworne płody.
9. Woda słodka stanie się gorzka; wojska będą walczyć z wojskami; w owym dniu mądrość się ukryje, a roztropność powróci do swego mieszkania.
10. Wielu będzie jej szukało, lecz jej nie znajdą; niesprawiedliwość i szaleństwo rozmnożą się na ziemi.
11. Jedno miasto zapyta sąsiednie: „Czy przeszła przez ciebie sprawiedliwość albo ten, kto czyni sprawiedliwość?” A ono odpowie: „Nie”.
12. W owych dniach ludzie będą mieć nadzieję, lecz nie otrzymają; będą się pobierać, lecz nie będą się radować; będą pracować i podejmować dzieła, lecz ich zamysły się nie powiodą.
13. Takie są znaki, które zostałem posłany ci oznajmić. Jeżeli będziesz się modlił i płakał jak teraz oraz ponownie będziesz pościł przez siedem dni, usłyszysz rzeczy jeszcze większe.”
14. Potem obudziłem się; moje ciało zadrżało, a dusza była tak udręczona, że zabrakło jej sił.
15. Anioł, który przyszedł, pochwycił mnie, przemówił do mnie, postawił mnie na nogi i przywrócił mi siły.
16. Następnej nocy przybył do mnie Elijel (Felfyâl), naczelnik książąt ludu, i rzekł: „Skąd przychodzisz i dlaczego twoja twarz jest smutna?
Przypis translatorski
Basset drukuje imię jako Felfyâl; w wersji syryjskiej występuje Psaltiel, a w arabskich odmienne formy. Zachowano formę wydania głównego.
17. Czy nie wiesz, że Izrael został ci powierzony w kraju jego wygnania?
18. Wstań więc i przyjmij nieco pokarmu, abyś nas nie opuścił jak pasterz, który pozostawia swoją trzodę we władzy okrutnych wilków.”
19. Rzekłem mu: „Odejdź ode mnie i nie przychodź do mnie przed upływem siedmiu dni; potem przyjdziesz do mnie, a ja przemówię do ciebie”. I odszedł ode mnie.
20. Pościłem przez siedem dni, pogrążony w smutku i płaczu, jak nakazał anioł Uriel.
21. Po siedmiu dniach myśli mojego serca znowu bardzo mnie udręczyły.
22. Duch mądrości ogarnął moją duszę i zacząłem mówić przed Najwyższym:
23. „Panie, Boże mój, spośród wszystkich lasów i wszystkich drzew ziemi wybrałeś sobie jedną winnicę.
24. Spośród wszystkich krain świata wybrałeś sobie jedną ziemię, a spośród wszystkich kwiatów świata — jedną lilię.
25. Ze wszystkich głębin morza napełniłeś sobie jeden strumień, a spośród wszystkich zbudowanych miast poświęciłeś sobie Syjon.
26. Spośród wszystkich stworzonych ptaków poświęciłeś sobie jedną gołębicę, a spośród wszystkich stworzonych trzód — jedną owcę.
27. Spośród wszystkich licznych ludów wybrałeś sobie jeden; wypróbowałeś Prawo spośród wszystkich praw i dałeś je narodowi, który miłujesz ponad wszystkie.
28. A teraz, Panie, dlaczego wydałeś ten jeden lud wielu? Dlaczego poniżyłeś ten korzeń pośród innych? Dlaczego roztrwoniłeś swoje jedyne dobro pomiędzy wielu?
29. Ci, którzy wierzyli Twojemu Prawu, zostali zdeptani przez nieprzyjaciół Twojego przymierza.
30. Jeżeli znienawidziłeś swój lud, lepiej byłoby ukarać go własną ręką.”
31. Gdy wypowiedziałem te słowa, ten sam anioł, który przyszedł do mnie poprzedniej nocy, został do mnie posłany
32. i rzekł: „Słuchaj mnie, a przemówię; nadstaw ucha, a powtórzę przed tobą moje słowa.”
33. Rzekłem: „Mów, Panie mój”. On odpowiedział: „Czy to jest czymś osobliwym dla Izraela? Albo czy ty miłujesz go bardziej niż Ten, który go stworzył?”
34. Odpowiedziałem: „Nie, Panie; mówiłem z powodu tego, co mnie dręczy. Jestem nieustannie udręczony, gdy usiłuję odnaleźć drogę Najwyższego i poznać ścieżkę Jego sądu.”
35. „To nie jest dla ciebie możliwe”. Zapytałem: „Dlaczego, Panie? Dlaczego zostałem zrodzony? Dlaczego łono mojej matki nie stało się moim grobem, abym nie oglądał udręki Jakuba (Yâ’ëqobé) i cierpień rodu Izraela?”
36. Rzekł mi: „Policz dni, które jeszcze nie nadeszły; zbierz dla mnie rozproszone kwiaty i ożyw zeschłe zioła.
37. Otwórz mi zamknięte mieszkania; pokaż mi twarze tych, których nigdy nie widziałeś, i pozwól mi usłyszeć ich głosy; wtedy opowiem ci o cierpieniach, których oni sprawiedliwie doświadczyli.”
38. Rzekłem: „Panie, mój Władco, któż mógłby to wiedzieć oprócz Tego, który nie mieszka z ludźmi?
39. Jestem niewiedzący i nędzny; jakże mógłbym odpowiedzieć na Twoje pytania?”
40. Rzekł: „Jak nie możesz dokonać ani jednej z rzeczy, o których ci powiedziałem, tak nie możesz przeniknąć Mojego sądu ani kresu Mojego umiłowania, na który cierpliwie oczekuję ze względu na Mój lud.”
41. Rzekłem: „Panie, Boże mój, okazałeś im cierpliwość; lecz co uczynią ci, którzy byli przed nami? Co uczynimy my? I co uczynią ci, którzy przyjdą po nas?”
42. Odpowiedział mi: „Ustanowiłem Mój sąd jak krąg, tak aby ci, którzy przyjdą ostatni, nie byli spóźnieni, a ci, którzy przyszli pierwsi, nie byli przed czasem.”
43. Zapytałem: „Czy nie mogłeś stworzyć wszystkich razem — tych, którzy byli przed nami, tych, którzy przyjdą po nas, i tych, którzy są teraz — aby wcześniej ukazać swoją sprawiedliwość?”
44. Rzekł mi: „Niech stworzenie nie śpieszy się bardziej niż Stwórca; świat nie mógłby bowiem unieść tych, którzy zostali w nim stworzeni.”
45. Rzekłem: „Panie, dlaczego mówisz swojemu słudze, że w jednej chwili wskrzesisz tych, których stworzyłeś? Jeśli w ten sposób przywrócisz ich do życia, świat będzie zbyt ciasny. Czy zatem nie mógłby ich unieść równocześnie z tymi, którzy istnieją?”
46. „Idź więc — rzekł — i powiedz łonu kobiety: Skoro rodzisz dziesięcioro dzieci, dlaczego rodzisz je rok po roku? Poproś je, aby urodziło wszystkie dziesięcioro naraz.”
47. Odpowiedziałem: „Nie może tego uczynić inaczej niż rok po roku.”
48. Rzekł mi: „Dałem łono ziemi tym, którzy są w nie zasiewani w różnych odstępach czasu.
Przypis translatorski
Cały werset 48 jest ujęty przez Basseta w nawias jako tekst uzupełniony na podstawie innych wersji.
49. Jak dziecko nie może rodzić, podobnie jak kobieta, która się zestarzała, tak też ustanowiłem w różnych epokach świat, który stworzyłem.”
50. Zapytałem go: „Skoro pozwoliłeś mi mówić do Ciebie, oto powiedziałeś mi prawdziwie: Wasza matka jest młoda, lecz jej starość się dopełniła.”
51. Odpowiedział mi: „Zapytaj tę, która rodziła, a ona ci odpowie.
52. Powiedz jej: Dlaczego ci, których urodziłaś dotąd, nie są podobni do tych, których urodziłaś wcześniej, lecz są mniejszego wzrostu?
53. Odpowie ci: Inny jest ten, kto rodzi się w sile młodości, a inny ten, kto rodzi się ze starego łona.
54. Ty sam wiesz, że jesteście słabsi niż ci, którzy byli przed wami.
55. A ci, którzy przyjdą po was, będą słabsi od was. Tak też jest z tym, co zostało stworzone i istnieje, odkąd utraciło siłę swojej młodości.”
56. Rzekłem: „Panie, okaż mi tę łaskę: jeśli znalazłem łaskę w Twoich oczach, powiedz swojemu słudze, przez kogo nawiedzisz świat.”











Co o tym myślisz?
Jeśli spodobał Ci się ten referat i pobudził Cię do przemyśleń, podziel się tym w komentarzu lub pisząc do mnie. Jeśli dzięki temu artykułowi udało Ci się spojrzeć na tą kwestię z innej perspektywy to spełnił on zamierzony cel. Jeśli po lekturze skłaniasz się do zmiany swoich poglądów lub utwierdziłeś się w swoich przemyśleniach, które są sprzeczne z moimi to również chwała Bogu. Pomóż i mi znaleźć prawdę, dzieląc się ze mną i innymi czytelnikami swoimi argumentami na ten temat.