Rozdział 4 – Stworzenie świata i pytanie o dziedzictwo
1. Rzekł mi: „Najpierw przez Syna Człowieczego, a potem przeze Mnie samego. Zanim bowiem została stworzona ziemia i krainy, zanim utwierdzono części świata i zanim powiały wiatry,
2. zanim rozległ się huk grzmotu, zanim zabłysło światło błyskawicy i zanim została utwierdzona ziemia raju,
3. zanim ukazało się piękno kwiatów, zanim moc trzęsień ziemi stała się potężna i zanim policzono zastęp,
4. zanim ujrzano wysokość eteru, zanim nazwano miarę niebios [i zanim utwierdzono siedzibę Syjonu],
Przypis translatorski
Członu „i zanim utwierdzono siedzibę Syjonu” brak w etiopskim; Basset uzupełnia go z wersji syryjskiej, łacińskiej i arabskich.
5. zanim poznano ślad przyszłego świata i zanim pieczęcią oznaczono tych, którzy gromadzą wiarę —
6. w owym dniu postanowiłem, że będę sam przez siebie i że nie będzie innego.”
7. Odpowiedziałem: „Jaki będzie znak wyznaczonego mu trwania? Kiedy nadejdzie kres pierwszego świata i kiedy początek następnego?”
8. Rzekł mi: „Od Abrahama do Izaaka; z niego bowiem narodzili się Jakub i Ezaw.
9. Jakub jest początkiem tamtego świata.
10. Kresem człowieka jest jego pięta, a jego początkiem — ręka. Nie pytaj jednak o więcej, Ezdraszu.”
11. Rzekłem ponownie: „Panie mój, Władco mój, jeśli znalazłem łaskę w Twoich oczach,
12. objaw swojemu słudze kres znaków, które częściowo wskazałeś mu poprzedniej nocy.”
13. Rzekł mi: „Wstań, stań na nogach, a sprawię, że usłyszysz donośne słowo.
14. Jeżeli miejsce, na którym stoisz, zostanie wstrząśnięte trzęsieniem ziemi,
15. gdy będę do ciebie mówił, nie lękaj się, ponieważ mowa będzie o końcu, a fundamenty ziemi zrozumieją to słowo.
16. Mowa będzie bowiem o nich; zadrżą i zostaną poruszone, i przez to zostaną poprowadzone ku swemu kresowi.”
17. Gdy to usłyszałem, wstałem i stanąłem na nogach, a oto dał się słyszeć głos, którego huk był jak łoskot wielkiej masy wód.
18. Mówił: „Oto nadchodzą dni, gdy zbliży się czas nawiedzenia wszystkich mieszkańców ziemi,
19. gdy będę dochodził nieprawości tych, którzy czynili niesprawiedliwość, kiedy dopełni się [poniżenie] Syjonu.
Przypis translatorski
Słowo „poniżenie” jest uzupełnieniem sensu; miejsce wykazuje różnice między wersjami.
20. Gdy przyszły świat zostanie opieczętowany, taki uczynię znak: księga zostanie otwarta przed obliczem nieba i wszyscy ujrzą się wzajemnie.
21. Roczne dzieci będą mówić i rozmawiać; kobiety ciężarne będą rodzić dzieci po trzech i czterech miesiącach, a one będą żyć i staną na nogach.
22. Niewidzialna ziemia ukaże się jako zasiana; mieszkania, które były pełne, zostaną znalezione puste.
23. Zabrzmi trąba i każdy, kto ją usłyszy, zadrży.
24. W owych dniach przyjaciele będą walczyć z przyjaciółmi jak z nieprzyjaciółmi; ziemia przerazi swoich mieszkańców; źródła zatrzymają się i przestaną płynąć przez trzy godziny.
25. Kto przetrwa wszystko, co ci powiedziałem, ten będzie żył i ujrzy Moje zbawienie oraz kres Mojego świata.
26. W owym dniu ukażą się ci ludzie, którzy wstąpili [do nieba] i od narodzenia nie zakosztowali śmierci. Imiona mieszkańców świata zostaną przemienione i otrzymają oni inne serce.
Przypis translatorski
Chodzi o postacie, które według tradycji nie zakosztowały śmierci, przede wszystkim Henocha i Eliasza.
27. Zło bowiem zostanie zniszczone, a oszustwo unicestwione.
28. Wiara wzrośnie; to, co śmiertelne, zostanie pokonane, a prawda, która przez te dni pozostawała tak płodna, ukaże się.”
29. Gdy do mnie mówił, miejsce, na którym stałem, zaczęło stopniowo drżeć.
30. Rzekł mi: „Przyszedłem mówić do ciebie tak jak poprzedniej nocy.
31. Jeśli ponownie będziesz się modlił i jeszcze przez siedem dni pościł, objawię ci rzeczy jeszcze donioślejsze.
32. Twój głos został bowiem usłyszany u Najwyższego, a On widział moc twojej sprawiedliwości od twojej młodości.
33. Dlatego posłał mnie, abym objawił ci to wszystko”. I dodał: „Ufaj, nie lękaj się.
34. Nie śpiesz się ku złym myślom o początku i nie rzucaj się przedwcześnie ku czasom ostatecznym.”
35. Potem ponownie płakałem przez siedem dni i pościłem, aby dopełnić trzech tygodni, o których mi powiedział.
36. Tej nocy moje serce znowu zostało poruszone i zacząłem mówić przed Najwyższym,
37. gdyż mój duch płonął, a moja dusza była udręczona.
38. Rzekłem: „Panie mój, Władco mój, powiedziałeś na początku swoich postanowień, pierwszego dnia: Niech powstaną niebo i ziemia — i Twoje Słowo wypełniało rozkaz.
39. Twój Duch okrywał [chaos]; gęste ciemności [milczały], ponieważ nie było jeszcze żadnego dźwięku ani głosu ludzkiej mowy.
40. Wtedy nakazałeś światłości wyjść ze swego skarbca, a Twojemu dziełu — ukazać się.
41. Drugiego dnia stworzyłeś ducha niebios i nakazałeś mu rozdzielić wody, aby jedna ich część odeszła ku górze, a druga pozostała poniżej.
42. Trzeciego dnia nakazałeś wodom zgromadzić się w siódmej części ziemi i pozostawić sześć pozostałych części suchymi, aby można je było uprawiać, obsiewać i mieszkać na nich przed Tobą.
43. Gdy tylko podnosił się Twój głos, dzieło było wykonane.
44. W owym dniu wyrosły niezliczone owoce — stało się to dnia trzeciego; każdy miał inny smak, każdy kwiat inną barwę, wygląd każdego drzewa był odmienny i każdy miał własną woń.
45. Czwartego dnia nakazałeś ukazać się światłu słońca i księżyca, aby świeciły, oraz gwiazdom, aby zostały ustawione w porządku.
46. Nakazałeś im służyć człowiekowi, który miał zostać stworzony.
47. Piątego dnia nakazałeś tej piątej części, w której zgromadziła się woda, wydać żywe ptaki i ryby.
48. I ta niema, pozbawiona życia woda wydała istoty żywe, aby przez to pokolenia głosiły Twoją chwałę.
49. W owym dniu zachowałeś dwa zwierzęta, które stworzyłeś: jedno nazwałeś Behemotem (Bëhëmot), a drugie Lewiatanem (Léouiyâtân).
Przypis translatorski
Wersety 49–53 nie występują w jednej z wersji arabskich. Basset zachowuje je na podstawie etiopskiego i innych świadectw.
50. Oddzieliłeś je od siebie, ponieważ ta siódma część, w której zebrała się woda, nie mogła ich obu pomieścić.
51. Behemotowi dałeś część ziemi, która wyschła trzeciego dnia, aby tam mieszkał, gdzie znajdują się cztery góry.
Przypis translatorski
Tekst etiopski ma „cztery góry”; wersje syryjska i łacińska mają „tysiąc gór”. Zachowano lekcję etiopską.
52. Lewiatanowi dałeś siódmą, wilgotną część i zachowałeś ich tam, aby za ich pośrednictwem zniszczyć to, co zechcesz.
53. Szóstego dnia nakazałeś ziemi wydać przed Tobą zwierzęta, dzikie bestie i ptaki.
54. Nad nimi ustanowiłeś Adama jako władcę wszystkiego, co wcześniej stworzyłeś; i z jego powodu my, lud, który wybrałeś, jesteśmy pogrążeni w niedoli.
55. Mówię to wszystko przed Tobą, Panie, ponieważ powiedziałeś: To ze względu na was stworzyłem świat.
56. Inne narody, które pochodzą od Adama, są jak nic; przypominają ślinę albo krople wody z wiadra — one i ich radości.
57. A teraz oto te właśnie narody, które są jak nic, panują nad nami i depczą nas.
58. My zaś, Twój lud, o którym mówiłeś: „Jesteście moim pierworodnym, moim jedynym synem, którego miłuję” — przeszliśmy w ich ręce.
59. Jeśli stworzyłeś świat dla nas, dlaczego nie posiadamy go jako dziedzictwa?”











Co o tym myślisz?
Jeśli spodobał Ci się ten referat i pobudził Cię do przemyśleń, podziel się tym w komentarzu lub pisząc do mnie. Jeśli dzięki temu artykułowi udało Ci się spojrzeć na tą kwestię z innej perspektywy to spełnił on zamierzony cel. Jeśli po lekturze skłaniasz się do zmiany swoich poglądów lub utwierdziłeś się w swoich przemyśleniach, które są sprzeczne z moimi to również chwała Bogu. Pomóż i mi znaleźć prawdę, dzieląc się ze mną i innymi czytelnikami swoimi argumentami na ten temat.