Rozdział 13 – Człowiek z morza i zgromadzenie Izraela
1. Po siedmiu dniach miałem w nocy sen.
2. Widziałem wielki wiatr wychodzący z morza, którego wszystkie fale zostały wzburzone.
3. Widziałem ten wiatr wychodzący z morza pod postacią człowieka; człowiek ten wzleciał z obłokami niebios, a gdziekolwiek zwracał swoją twarz i patrzył, wszystko, co było przed nim, ustępowało.
Przypis translatorski
Wersje syryjska i druga arabska mają początek w rodzaju: „[ujrzałem, jak] z morza wychodzi podobieństwo człowieka”; w wersji łacińskiej występuje w tym miejscu luka. Wersje łacińska, syryjska i pierwsza arabska mają na końcu „drżało” zamiast „ustępowało”.
4. Wszyscy, przeciw którym wychodził jego głos, topnieli, słysząc go, jak topnieje wosk, gdy zbliży się go do ognia.
5. Potem ujrzałem niezliczone mnóstwo ludzi gromadzących się z czterech wiatrów nieba, aby walczyć z człowiekiem, który wyszedł z morza.
6. Wtedy zbudował sobie wielką górę, na którą wzleciał.
7. Chciałem się dowiedzieć, skąd zbudowana została ta góra, lecz nie mogłem.
8. Wtedy wszyscy, którzy zgromadzili się, aby prowadzić z nim wojnę, bardzo się zlękli, lecz odważyli się z nim walczyć.
9. A gdy natarli na niego i ruszyli przeciw niemu, nie wyciągnął przeciw nim ręki; nie podniósł ani miecza, ani żadnej broni.
10. Lecz wypuścił ze swoich ust falę ognia, ze swoich warg płomień, a ze swojego języka rozżarzone węgle jak wir; wszystko się zmieszało: te fale ognia i te rozżarzone węgle, i stało się jak burza.
11. Spadło to na mnóstwo tych, którzy napadli na niego, aby go zabić, i pochłonęło ich wszystkich, tak że nic z nich nie pozostało oprócz pyłu ich popiołu i dymu ich pożaru. Wtedy zwróciłem na to uwagę.
12. Potem ujrzałem, jak ten człowiek zstąpił z owej góry i przywołał do siebie wielu innych ludzi żyjących w pokoju.
13. Wielu przyszło do niego; byli wśród nich radośni, a inni związani. Ponieważ byłem bardzo zatrwożony, przebudziłem się i modliłem się do Najwyższego tymi słowami:
14. „Już wcześniej ukazałeś swoją chwałę swemu słudze i pozwoliłeś mi, aby moja modlitwa została wysłuchana.
Przypis translatorski
Wersja syryjska dodaje po „swemu słudze”: „pomimo mojej niegodności”.
15. Teraz wyjaśnij mi znaczenie tego snu.
16. Albowiem, jak sądzę, biada tym, którzy istnieją w owych dniach, a jeszcze bardziej tym, którzy nie istnieją!
Przypis translatorski
Wydanie Basseta zaznacza, że od tego miejsca aż do w. 20 druga wersja arabska przekazuje tekst w postaci skróconej.
17. Są smutni, nie wiedząc, co jest dla nich zachowane na dni ostateczne, czego jeszcze nie doświadczyli.
18. I [biada] tym, którzy istnieją, ponieważ już to wiedzą!
19. Dlatego biada im, gdyż ujrzą wielkie boleści i wielkie udręki, zgodnie z tym, co widziałem w tym śnie.
20. Lecz lepiej dla nich cierpieć i dojść do tego niż odejść z tego świata jak obłoki i nie wiedzieć, co spotka ich na końcu”.
21. Odpowiedział mi: „Wyjaśnię ci znaczenie twojego snu; wyjaśnię ci także to, co mi powiedziałeś.
22. Co do tych, którzy pozostaną i przetrwają, takie jest wyjaśnienie:
Przypis translatorski
Wersja łacińska ma: „którzy zostali pozostawieni”, syryjska: „którzy nie zostaną pozostawieni”; wersetu brak w pierwszej wersji arabskiej.
23. Tych, którzy ujrzą ten ucisk w owych dniach, zachowa [On], podobnie jak tych, których ten ucisk dosięgnie, a którzy mają dobre uczynki i wiarę w Najwyższego i Wszechmogącego.
Przypis translatorski
Składnia tekstu głównego Basseta w tym wersecie jest niejasna; przekład zachowuje jego sens bez swobodnej rekonstrukcji.
24. Wiedz, że ci żyjący będą o wiele szczęśliwsi niż umarli.
25. Oto wyjaśnienie twojego snu: człowiek, którego widziałeś wychodzącego z morza,
Przypis translatorski
Pierwszej części wersetu 25 brak w drugiej wersji arabskiej.
26. to ten, którego Najwyższy zachowywał przez długi czas, aby przez niego wyzwolić świat; on nada prawa tym, którzy pozostaną przy życiu.
27. Ogień, płomień i rozżarzone węgle, które widziałeś wychodzące z jego ust jak wir,
28. oraz to, że bez podniesienia miecza ani żadnej broni zgładził tłum tych, którzy go napadali i przychodzili, aby go zabić — oto wyjaśnienie:
29. nadejdą dni, kiedy Najwyższy wyzwoli tych, którzy są na ziemi.
30. [Wielki strach ogarnie mieszkańców ziemi]; wtedy zamyślą
Przypis translatorski
Tekstu w nawiasie kwadratowym brak w wersji etiopskiej; Basset uzupełnia go na podstawie wersji łacińskiej, syryjskiej i pierwszej arabskiej.
31. prowadzić wojnę jedni przeciw drugim: miasto przeciw miastu, kraj przeciw krajowi, lud przeciw ludowi, królestwo przeciw królestwu.
32. Gdy to nastąpi i gdy nadejdą znaki, które ukazałem ci wcześniej, wówczas pojawi się ten człowiek.
Przypis translatorski
Wersje łacińska i syryjska mają: „mój Syn, którego widziałeś jako człowieka wychodzącego z morza”; druga wersja arabska: „mój sługa”.
33. Kiedy wszystkie ludy usłyszą jego głos, każdy z nich opuści swój kraj i wojny, które prowadzą między sobą.
34. Zgromadzą się w niezliczone mnóstwo, jak widziałeś, i zechcą z nim walczyć.
35. On zaś stanie na szczycie góry Syjon.
Przypis translatorski
Druga wersja arabska ma: „na szczycie Golgoty, która jest Syjonem”.
36. Syjon przyjdzie i ukaże się wszystkim przygotowany i umocniony, jak widziałeś tę górę, która wyszła sama z siebie i została stworzona ręką ludzi.
Przypis translatorski
Tak brzmi tekst główny Basseta. Sformułowanie jest tekstowo osobliwe, ponieważ inne tradycje 4 Ezdrasza przekazują w tym miejscu motyw góry uczynionej „bez rąk”; nie poprawiono tekstu głównego na podstawie tej paraleli.
37. To Syn zgani lud za grzechy tych, którzy byli jak wir; zgromadzi przed nimi ich złe uczynki oraz ciężką karę, która ich ukarze.
Przypis translatorski
Wersje syryjska i łacińska mają „mój Syn”, druga wersja arabska — „mój sługa”.
38. Tych, którzy byli jak płomień, sprawi, że znikną wraz ze swymi grzechami, [a także] tych, którzy byli jak rozżarzone węgle.
Przypis translatorski
Składnia tekstu etiopskiego w przekładzie Basseta jest w tym miejscu trudna. Wersja syryjska rozwija obraz jako zgładzenie bez trudu przez prawo porównane do płomienia; łacińska ma odmienną lekcję, a druga arabska jest skażona.
39. Co zaś do pokojowego tłumu, który widziałeś gromadzący się przy nim,
40. są to dziewięć plemion, które zostały uprowadzone w niewolę ze swojej ziemi za dni Salmanasara (Salmënâsor), króla Persji, który poprowadził je jako jeńców do swojego królestwa.
Przypis translatorski
Wersje łacińska, syryjska i druga arabska mają tradycję: „za dni króla Jozjasza” oraz Salmanasar jako król Asyrii. Pierwsza wersja arabska przekazuje dalsze warianty imienia i tytułu władcy. Zachowano lekcję etiopskiego tekstu głównego Basseta: „dziewięć plemion” i „król Persji”.
41. Oni sami powzięli zamiar, aby opuścić ród swojego ludu i udać się do ziemi, której nie zamieszkiwał żaden człowiek,
42. aby zachowywać swoje Prawo, którego nie zachowywali w swoim kraju.
43. Przeszli przez wąskie przejście Eufratu (Efratis).
44. Wtedy Najwyższy uczynił dla nich cud: zatrzymał źródła rzeki, dopóki nie przeszli.
Przypis translatorski
Pierwsza wersja arabska ma odmienny obraz: Bóg sprawił, że wytrysnęły dla nich źródła rzeki lub morza, a woda popłynęła ku ziemi, do której zmierzali.
45. Ich kraj leży w odległości drogi półtora roku, a jego nazwa brzmi Azâf.
Przypis translatorski
Warianty nazwy: druga wersja arabska i syryjska — Arzal; łacińska — Arzareth; pierwsza arabska — Aksarara Fârâraouin. Basset rozważa, bez rozstrzygnięcia, możliwy związek nazwy z Araratem lub starożytną Arsaratą.
46. Pozostali tam aż do dni ostatecznych.
47. A kiedy będą wracać,
48. Najwyższy ponownie zatrzyma źródła rzeki, aby mogli przejść.
49. Gdy zgładzi te liczne ludy, które zgromadzą się przeciw niemu, wtedy umocni tych, którzy pozostali;
50. wtedy ukaże im swoje znaki.
51. Powiedziałem mu: „Panie, wyjaśnij mi to: dlaczego ten człowiek, którego widziałem, wychodzi z morza?”
52. Odpowiedział mi: „Jak nikt nie może poznać tego, co znajduje się w głębinie morza, tak nikt z tych, którzy są na ziemi, nie może poznać Syna, dopóki nie nadejdą jego czas i jego dzień.
Przypis translatorski
Wersje łacińska i syryjska mają „mojego Syna”.
53. Takie jest wyjaśnienie snu, który widziałeś; dlatego ukazałem go tobie samemu,
54. ponieważ porzuciłeś swoje sprawy, aby iść za moimi i badać moje Prawo.
55. Ułożyłeś swoje życie tak, aby je poznać, i uznałeś mądrość za swoją matkę.
56. Dlatego ukazałem ci to, wynagradzając cię po niewielu dniach, gdyż mam jeszcze coś innego, co ci powiem, i wyjaśnię ci rzeczy cudowne.
57. Odszedłem więc i opuściłem tę pustynię, wysławiając i chwaląc Pana z powodu chwały, którą każdego dnia sprawia, że jaśnieje,
58. i dlatego, że ustanawia lata oraz to, co przypada na jego rok. Pozostałem tam trzy dni.
Przypis translatorski
Pierwszej części wersetu 58 brak w drugiej wersji arabskiej. Końcowe sformułowanie tekstu głównego jest niezręczne i zostało zachowane możliwie dosłownie.











Co o tym myślisz?
Jeśli spodobał Ci się ten referat i pobudził Cię do przemyśleń, podziel się tym w komentarzu lub pisząc do mnie. Jeśli dzięki temu artykułowi udało Ci się spojrzeć na tą kwestię z innej perspektywy to spełnił on zamierzony cel. Jeśli po lekturze skłaniasz się do zmiany swoich poglądów lub utwierdziłeś się w swoich przemyśleniach, które są sprzeczne z moimi to również chwała Bogu. Pomóż i mi znaleźć prawdę, dzieląc się ze mną i innymi czytelnikami swoimi argumentami na ten temat.