Lourdes

Kolejne objawienia w Lourdes z 1858 roku, również uznane przez kościół katolicki, choć powszechnie kojarzone z uzdrowieniami i piękną pieśnią Ave Maria, w swoich oryginalnych protokołach z przesłuchań 14-letniej Bernadette Soubirous skrywają sceny, które świadków tamtych wydarzeń wprawiały w osłupienie, odrazę i autentyczny strach. Zachowanie Zjawy, którą Bernadette początkowo nazywała „To Coś” lub „Ta Istota” doprowadziło dziewczynkę do zachowań, które tłum uznał za szaleństwo, opętanie lub upokarzający spektakl.

Najbardziej niepokojące wydarzenia miały miejsce podczas fazy pokutnej objawień. To wtedy tłum zebrany wokół groty Massabielle, która na co dzień była brudnym, mrocznym miejscem, gdzie rzeka wyrzucała śmieci i zdechłe zwierzęta zobaczył coś, co zszokowało opinię publiczną.

Upodlanie

Istota nakazała Bernadette, aby uklękła i zaczęła jeść surową, rosnącą przy grocie trawę. Dziewczynka, jak relacjonowali świadkowie, zaczęła rwać chwasty i przeżuwać je niczym zwierzę. Następnie wskazała Bernadette palcem kąt groty i kazała jej pić ze źródła i obmyć się w nim. Nie było tam jednak żadnego źródła, a jedynie sucha, lepka ziemia. Bernadette zaczęła desperacko rozgrzebywać błoto rękami. Gdy zebrała się tam brudna, błotnista maź, dziewczynka trzykrotnie próbowała ją przełknąć, krztusząc się i wymiotując, aż za czwartym razem zmusiła się do wypicia tej brudnej wody. Na polecenie zjawy Bernadette wysmarowała całą swoją twarz zebranym błotem, przez co wyglądała upiornie. Tłum, który przyszedł zobaczyć cud, zaczął krzyczeć: „Ona zwariowała! Ktoś nią manipuluje!”. Świadkowie byli zniesmaczeni i przerażeni jej widokiem.

Z biblijnego punktu widzenia Bóg nigdy nie upadla człowieka w ten sposób, nie każe mu jeść ziemi ani trawy. W Biblii jedzenie trawy i szaleństwo było karą dla pogańskiego króla Nabuchodonozora. To zachowanie przypomina raczej demoniczne zniewolenie.

Wątpliwa tożsamość

Kiedy w końcu, podczas 16. objawienia, Bernadeta zapytała istotę, kim jest, ta odpowiedziała „Jestem Niepokalane Poczęcie”. To sformułowanie to dogmat, czynność prawno-teologiczna, a nie osoba. Pokazuje on, w jaki sposób byt manipuluje językiem i teologią, aby przypisać sobie listę cech i tytułów należnych wyłącznie Bogu. Biblia ostrzega przed istotami, które używają skomplikowanej argumentacji, aby odciągnąć ludzi od prostoty Ewangelii:

Obawiam się jednak, czy tak, jak wąż zwiódł Ewę swoją przebiegłością, tchnienie wasze nie zostanie skażone i nie odwróci się od prostoty i czystości wobec Chrystusa
Drugi List do Koryntian 11:3

Owoce zwiedzenia

Jeśli drzewo poznaje się po owocach, to owoce Lourdes dla samej wizjonerki były dramatyczne. Bernadeta została zamknięta w klasztorze w Nevers, gdzie była psychicznie maltretowana przez przełożone, odcięta od świata i trapiona potwornymi chorobami (ciężka astma, gruźlica kości, guz w kolanie). Zmarła w potwornych cierpieniach w wieku zaledwie 35 lat. Istota, która obiecała jej w Lourdes: „Nie obiecuję ci szczęścia na tym świecie, lecz na tamtym”, dosłownie wyssała z niej życie, zostawiając ją jako schorowany wrak.

Kiedy zjawa opuściła Bernadetę, w grocie wcale nie zapanował boski pokój. Wręcz przeciwnie, miejsce to stało się areną masowej histerii, opętań i manifestacji, które zmusiły policję i Kościół do odgrodzenia jaskini i postawienia tam straży. W Lourdes pojawiło się nagle ponad pięćdziesięciu innych wizjonerów głównie dzieci, ale też dorosłych. Twierdzili oni, że teraz to im objawia się ta sama postać.

Naśladowcy

Późniejsze wydarzenia zaczęły przypominać mroczne seanse okultystyczne. Ludzie wchodzili w potworne, fizyczne konwulsje. Dzieci rzucały się na ziemię w jaskini, pełzały na brzuchach w błocie, syczały jak węże i pluły krwią. Wizjonerzy opisywali, że zamiast pięknej pani widzą postacie o płonących oczach, które nakazują im wykonywać dziwne, upokarzające gesty.

Jedną z najgłośniejszych naśladowczyń Bernadety była młoda dziewczyna, Marie Courrech. Wchodząc w trans wewnątrz groty Massabielle, nie przejawiała pokoju, lecz skrajną agresję. Świadkowie i lokalna policja opisywali, że jej oczy stawały się całkowicie czarne, a dziewczyna z nieludzką siłą rzucała się na ściany jaskini.

Co najbardziej przerażające, podczas rzekomego kontaktu z maryjnym bytem, Marie zaczynała wulgarnie przeklinać, pluć na krzyże i bluźnić przeciwko Jezusowi, po czym mdlała, a z jej ust sączyła się piana. Wielu z nich po wyjściu z transu w grocie cierpiało na potworne nocne lęki, paranoje i twierdziło, że niewidzialne ręce duszą ich w łóżkach.

Dla rodzącego się kultu w Lourdes ta fala opętań i fałszywych objawień była katastrofą wizerunkową. Kościół musiał działać szybko. Powołano komisję, która wydała oświadczenie: objawienia Bernadety były prawdziwe, a wszystkie te, które działy się w grocie po niej, to robota Szatana, który próbuje sfałszować i zniszczyć dzieło Boże.